Rozdział 23 "Wycieczka"

5 komentarzy- nowy rozdział

To były moje najlepsze urodziny ever! Cody został na noc i trochę się działo... Jako 16-to latka mogę stwierdzić, że życie jest świetne! Za 2 lata kończę szkołę, a co do studiów to pewna nie jestem... Czy w ogóle pójdę.
* Rano *
Kiedy się obudziłam Cody był dalej przy mnie. Tak słodko spał. Wtuliłam się w jego nagi lekko umięśniony tors.
-Witaj kochanie... - szeptał zaspany.
Zaczął głaskać mnie po włosach i pocałował w głowę.
-Witaj. - odchyliłam głowę do tyłu tak, aby widzieć jego twarz.
Złożył delikatny pocałunek na moich ustach i lekko się odsunął.
-Dziś przyjeżdża Alex i Allice. - uśmiecham się do chłopaka.
Mieli przyjechać na tydzień, bo już dawno nigdzie nie wychodziliśmy. Wynajęliśmy mały drewniany domek w Dystrykcie 4. Z widokiem prosto na plażę oddaloną o parę kroków.
Zadowolona zrywam się z łóżka i idę do szafy.
Mój pokój rok temu przeszedł renowację teraz jest miętowo-czarno-biały.
Kiedy stoję przed krzesłem na, którym mam swoje ubrania Cody złapał mnie od tyłu za biodra. Położyłam głowę na jego ramieniu i przez okno spoglądałam na Dystrykt 2 o godzinie 6;38.
-Kocham Cię... - szeptałam ze łzą w oku.
Chłopak pocałował mnie w głowę, a ja uznałam to za odpowiedz.
Ubrana i spakowana zeszłam na śniadanie. Zrobiłam jajka na toście, a Cody zaparzył herbatę. O 7;28 zadzwonił dzwonek do drzwi. Pobiegłam szybko na korytarz przywitać gości. Była to... Reachel.
-O! Hej! - byłam zmieszana.
-Hej!? - wykrzykuje dziewczyna chaotycznie wymachując rękami. -Tak się witasz!? Po tylu latach znajomości?! I tak nagle znalazłaś sobie lepszą przyjaciółkę! A mnie tak po prostu zostawiłaś!
-Reachel... - nie wiedziałam co powiedzieć.
-Teraz to Reachel! A gdzie byłaś gdzie najbardziej potrzebowałam pomocy?! - krzyczy
-Nie przeżyję twojego życia za Ciebie! Musisz sobie sama radzić! - nie wytrzymałam.
-Ja potrzebowałam pomocy, a ty w tym czasie przeżywałaś swój związek z tym debilem! - drze się na cały Dystrykt.
Nie dość, że obraziła mnie to jeszcze Cody'iego. Zła rzuciłam się na nią. Prawy sierpowy i lewy. Dwa razy ją ugryzłam kopnęłam kilka razy w brzuch. Zatrzasnęłam drzwi i wróciłam do kuchni.
-Co Ci się stało?
Oglądam swoje ubrania i widzę zakrwawioną bluzkę i spodnie.
-To? Nic. - uśmiecham się szeroko.
* 1,5 godziny później *
Mój telefon zaczął dzwonić. Szybko wyciągnęłam komórkę z kieszeni, a na wyświetlaczu widniał napis "Allice".
-Hallo? - odezwała się dziewczyna.
-No hej!
-Alex doszedł do wniosku, że rozsądniej by było jeżeli spotkalibyśmy się na miejscu. Nie będziemy po was przyjeżdżać. Ok? - mówiła nie pewnie dziewczyna.
-Jasne.
-To fajnie. Widzimy się na miejscu!
-No cześć!
Wytłumaczyłam wszystko Cody'iemu, a on oczywiście się zgodził.
* W Dystrykcie 4 *
Kiedy dojechaliśmy na miejsce Alexa'a i Allice jeszcze nie było. Rozłożyliśmy się w pokoju i poszliśmy na plażę.
Rozłożyliśmy ręczniki, parasol i pobiegliśmy do wody. Cody złapał mnie w pasie i przyciągnął do siebie. Całował moją szyję i masował piersi.
-Cody! - piszczałam kiedy chłopaka przerzucił mnie przez ramię i zaczął się kręcić.
Nie utrzymał równowagi i runęliśmy do wody.
-Cody! - krzyczę przerażona szukając chłopaka.
Nie wynurzał się przez dobre 5 minut.
Poczułam dotyk na moich plecach i zobaczyłam całego mokrego chłopaka z rybą w zębach i wodorostami na głowie. Wypluł rybę i skoczył na mnie i znów byliśmy w wodzie.
Na kolanach w morzu złapałam chłopaka za policzki, a on mnie za biodra. Całowaliśmy się i w tym samym czasie coraz bardziej zanurzaliśmy.
Nasz podwodny pocałunek przerwał krzyk;
-Ładnie to tak zaczynać bez nas! - uśmiecha się Alex.
Ze śmiechem padamy na plecy do wody. Cody znika pod błękitną osłoną oceanu. Czuję jak dotyka moje plecy, a następnie wychodzi z wody ze mną na rękach. Kładzie delikatnie na piasku i biegnie do nowo przybyłych.
Allice, która przed chwilą moczyła tylko nogi w morzu, była cała mokra. Alex pobiegł za nią do wody i ochlapał mojego narzeczonego.
I w ten sposób zaczęliśmy wojnę. Brunet złapał mnie za rękę i pociągnął mnie po piasku do wody. Ochlapywaliśmy się i śmialiśmy.
Byliśmy tam do wieczora. Ja i Cody poszliśmy wcześniej i daliśmy im trochę prywatności.
Kiedy tylko przekroczyliśmy próg chłopaka porwał mnie do sypialni i zamknął drzwi na klucz.
* Oczami Allice *
Siedzę w objęciach Alexa na ręczniku oglądając zachód słońca. Gdy wielki, żółty okrąg był już prawie za horyzontem Alex wstał i poda ł mi rękę. Z jego pomocą wstałam. Staliśmy chwilę wpatrując się w siebie.
-Allice Pariette! - mówił klękając przy tym, a w moich oczach pojawiły się łyz.
-Tak... ! - mówiłam wzruszona klękając przed chłopakiem i nie dając mu dokończyć.
Chłopak włożył na mój palec pierścionek zdobiony perłami. Jedną dużą na środku i trzema coraz mniejszymi po bokach.
Padliśmy na piasek razem i zaczęliśmy się rozbierać. Po 2 godzinach wróciliśmy do małego domku. Zastaliśmy tam Willow i Cody'iego siedzących w swoich objęciach i w szlafrokach przy kominku. Poszliśmy wziąć wspólną kąpiel i dołączyliśmy do nich.
* Oczami Alex'a *
Gdy tylko usiadłem na kanapie zadzwonił telefon.
-Hallo? - odzywam się do słuchawki.
-Kochanie... - zaczęła mama.
Po długie rozmowie, w którą nie mogłem uwierzyć wróciłem na fotel. Wzrok miałem wbity cały czas w jedno miejsce.
-Coś się stało? - pyta zaniepokojona moja narzeczona.
-Tata... On... on... - mówię nie wierząc. -On żyje. - siedzę dalej.
Zapadła niezręczna cisza.
-Nigdy go nie poznałem...
I znów ta sama cisza.
-To my wyjedziemy jutro. - mówi Allice.
-Nie... Ty zostań, ciesz się z wyjazdem. Ja wrócę.
-Tam gdzie ja tam i ty... - mówiła stanowczo dziewczyna.